Głównym celem projektu jest zwrócenie uwagi na 300. rocznicę egzekucji
legendarnego bandyty Janošíka, który został stracony w Liptowskim Mikulaszu w
1713 roku. Jednocześnie jest okazją do przybliżenia współczesnego spojrzenia na
postać i legendę historyczną, gdyż stanowi wspólne dziedzictwo kulturowe
pogranicza słowacko-polskiego, które objawiło się w tradycji janosickiej jako
wyjątkowe zjawisko kulturowe.
JJanosik urodził się na zboczach nad Terchovą. Ponieważ we wsi nie było jeszcze
kościoła, został ochrzczony 25 stycznia 1688 roku w kościele w Varinie. Pod koniec
1707 roku Janošík został wcielony do armii powstańczej Franciszka II. Rakoczy. W
sierpniu 1708 roku brał udział w bitwie pod Trenczynem, którą wojska Rakoczego
przegrały, a Janosik dostał się do niewoli cesarskiej. Później Janošík wstąpił do armii
cesarskiej i służył jako członek załogi wartowniczej na Zamku Bytczańskim. Tutaj
poznał uwięzionego kapitana bandytów Tomáša Uhorčíka, któremu pomógł uciec z
więzienia. Po zwolnieniu ze służby wojskowej Janošík ponownie spotkał Uhorčíka i
dał się wciągnąć w bójkę.
We wrześniu 1711 roku Janošík złożył przysięgę zbójniczą w kompanii Uhorčíka i
wkrótce został kapitanem rozbójnika. Bandytyzm Janosika trwał półtora roku – od
jesieni 1711 r. do zimy 1713 r., a jego największa część przypada na okres letni i
jesienny 1712 r. Przed zimą bandy bandytów rozdzieliły się i bandyci targowali się o
służbę jako zimowi słudzy właścicieli ziemskich, ulepszając się poprzez
kłusownictwo. Janošík pojechał na zimę na Malohont (dzisiejszy Gemer), ponieważ
osiedlił się tam Tomáš Uhorčík, który ożenił się i zmienił nazwisko. Martin Mravec
mieszkał w Klenovcu jako miejscowy pasterz. Zdobycie Janošíka poprzedziły
sześciomiesięczne intensywne poszukiwania prowadzone przez liptowski sedria
(dwór), który był bardzo zainteresowany schwytaniem Janošíka, ponieważ pobił
hrabinę von Schardon na Liptowie, a liptowska stolica musiała zapłacić
odszkodowanie za pobicie hrabina. Działalność sedrii liptowskiej zintensyfikowała
zasadzka grupy Janošíka w Svätoanenskiej Dolinie, gdzie pobili orawskiego
zeemana Ladislava Zmeškala.
Pod koniec lutego lub na początku marca 1713 roku około trzydziestu smoków pod
wodzą Zemana Andreanskiego przybyło do Klenovca, otoczyło dom Mravcovów
(Uhorčíków) i zdobyło Janošíka. Razem z nim złapali także Martina Mraveca, choć
wtedy nie mieli pojęcia, że był to Tomáš Uhorčík. Obydwaj zostali wywiezieni do
Liptowskiego Mikulasza i osadzeni w majątku we Vranowie. Janošík był
przesłuchiwany 16 i 17 marca 1713 r., najpierw poddany lżejszym, potem cięższym
torturom, a wczesnym wieczorem 17 marca 1713 r. powieszony za lewe żebro na
szubienicy szybenickiej w Liptowskim Mikulaszu.
Przez długi czas istniała tradycja, że teren przed hotelem Jánošík **** był miejscem
egzekucji Janošíka. W archiwach nie odnaleziono żadnego pisemnego dokumentu,
który potwierdzałby tę tezę, ale też jej nie zaprzeczał.